TV ASME: <img src=/grafika/tvasme.jpg align=left border=0 INPUT size=17> I część wspomnień o latach okupacji sowieckiej w PRL: "Syn czerwonego księcia" - spotkanie autorskie Antoniego Zambrowskiego w Stowarzyszeniu Wolnego Słowa (cz. 2)

I część wspomnień o latach okupacji sowieckiej w PRL: "Syn czerwonego księcia" - spotkanie autorskie Antoniego Zambrowskiego w Stowarzyszeniu Wolnego Słowa (cz. 2) Wysłane środa, 16, września 2009 przez Krzysztof Pawlak

Zajrzyj także:
Nagrania TVASME z Antonim Zmbrowskim
- I część wspomnień o latach okupacji sowieckiej w PRL: "Syn czerwonego księcia" - spotkanie autorskie Antoniego Zambrowskiego w Stowarzyszeniu Wolnego Słowa (cz. 1)
- Kijów stolicą prawosławia rosyjskiego? - Jan Matkowski, Antoni Zambrowski
- Oskarżanie Polski o planowanie wspólnej z Niemcami agresji przeciwko Rosji - to świadome kłamstwo putinowskiej propagandy - wywiad z Wiktorem Suworowem (Wołodymyrem Rezunem)
- Rosyjska wersja: łap złodzieja - Antoni Zambrowski
- Adama Michnika monolog o dialogu - Antoni Zambrowski
- Historyczny sojusz "Chamów" i "Żydów" - posłowie Autora
- CHAMY I ŻYDY RAZ JESZCZE - Antoni Zambrowski
- Dwa sety na korcie z Mijalem - wywiad z Antonim Zambrowskim
- Moje kolejne sprostowanie rodzinne - Antoni Zambrowski
Życiorys Romana
Zambrowskiego
Zapraszamy Państwa do zapoznania się z drugą częścią relacji TVASME ze spotkania autorskiego Antoniego Zambrowskiego w Stowarzyszeniu Wolnego Słowa. Publicysta pism prawicowych, stały współpracownik naszej witryny Antysocjalistycznego Mazowsza, z okazji ukazania się pierwszej części Jego wspomnień "Syn czerwonego księcia", traktujących o latach 50. w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej - okupacyjnego tworu ustanowionego przez Stalina na części podbitych ziem polskich, spotkał się z czytelnikami w lokalu Stowarzyszenia Wolnego Słowa w Warszawie. Spotkanie prowadził red. Stanisław Michalkiewicz.

U komunistów stosunek do Partii była taki, jak u mormonów do religii. Dla mojej matki ważniejsze od tego, co się stanie z dziećmi, było to, żeby w oczach swego męża nie stała się "wrogiem ludu". W ten sposób trafiłem do polskiego sierocińca w Sowietach, bo matka mnie tam oddała. Ale tak zetknąłem się po raz pierwszy z Polakami i polskością w czasie już mego świadomego oglądu rzeczywistości - mówił Antoni Zambrowski.
Mówiąc o środowisku "Gazety Wyborczej" i w ogóle środowiska dzieci działaczy komunistycznych z lat 50. w PRL, często pochodenia żydowskiego, to musicie Państwo zrozumieć, że Adam Michnik miał swojego guru. Był nim Jacek Kuroń, razem próbowali dodać w ruchu komunistycznym, marksistowskim "nowe słowo" w rodzaju publicystyki Dżilasa. Była to próba powiedzenia czegoś nowego, w stosunku do "Nowej Klasy" Dżilasa. Jacek Kuroń tak zaczynał swoją ewolucję. Stąd ten "Manifest Rewolucyjny", który praktycznie napisał Kuroń, ale w dyskusjach razem z Karolem Modzelewskim. Ale "List do Partii" pisał Modzelewski - to widać, że to jego pióro. Złośliwi mówili później, że dlatego Modzelewski wyłączył się z tego, bo nie bardzo mogli uzgodnić miedzy sobą, który jest Marksem, który Engelsem, który z nich jest Lenin, a który - Trocki. W te miejsce wskoczył Adam Michnik jako "młodszy działacz". Ale jeśli się ocenia te środowisko - należy pamiętać, że jego guru był Jacek Kuroń. To był człowiek, który zwalczał prawicę, klerykalizm, "polski nacjonalizm" - z tego się wywodzą wszystkie fobie Michnika.
To Towarzysz Breżniew miał pretensję do towarzyszy "polskich" żydowskiego pochodzenia, że ci krytykują politykę bliskowschodnią ZSRS, a więc - wspieranie Semitów arabskich, na co Gomuła się zaperzył, że "on nie dopuści do V Kolumny w Polsce!" - "żydowskiej V Kolumny" oczywiście, stąd się wzięła antyżydowska nagonka po 1968 roku w Polsce, którą realizował "generał LWP", tow. (już wtedy wiceminister MON) Wojciech Jaruzelski - choć polska ulica naprawdę cieszyła się, że "polscy Żydzi dokopują kacapskim Arabom w Palestynie"! I ludzie Jaruzela, i ludzie Moczara, czyli tak naprawdę Nikołaja Tichonowicza Diomki - prowadzili swoją akcję. Dotyczyła ona także ludzi, którzy w 1956 roku "podpadli" Moskwie. Dotyczyło to nawet Polaka, tow. "generała LWP" Mariana Spychalskiego. Wojskowe służby specjalne robiły ze Spychalskiego - Żyda! W Moskwie Spychalskiego nie lubili, mówili o nim, że to taki "harcerz", no a potem przyszedł zaufany Moskwy - "Wojtiech", jak go nazywali - opowiadał Antoni Zambrowski.
To jest tylko wskazówka, że to Partia wskazuje, "kto jest Żyd, a kto nie jest Żyd", bo Partia wskazuje różnych ludzi na różnych etapach - wtrącił redaktor Stanisław Michalkiewicz, prowadzący spotkanie.
Chociaż dat dokładnie nie pamiętam, ale można powiedzieć, że kiedy mordowano polskich bohaterów w rodzaju generała "Nila" Fieldorfa, to ja zapisywałem się do ZWM-u. Ale co ja miałem wtedy w głowie! W wieku dwudziestu lat?! Można też powiedzieć, że miecz siepaczy komunistycznych dosięgał również i ludzi z ówczesnego systemu, Bogu ducha winnych lewicowców... Pod moim ojcem też nieustannie robiono podkopy: aresztowano jego sekretarkę, by wytworzyć jakieś "dowody" na niego, zakatowano w śledztwie kolegę mojej matki z konspiracji komunistycznej, prawdopodobnie po to, by mieć możliwość posadzenia jej do więzienia, bo był taki "zwyczaj" sowiecki, że najpierw się sadzało sekretarkę, a potem - żonę "wroga ludu", by na sam koniec tryumfalnie ogłosić wykrycie "spisku" samego "wroga". Postępowała stalinizacja Polski i pewnie w willi w Miedzeszynie obok generała Komara posadziliby niedługo mojego ojca - mówił Antoni Zambrowski.
Odpowiadając na pytanie "co trzeba zrobić, żeby w Polsce się wreszcie zmieniło", Antoni Zambrowski wyliczył: rozliczyć postkomunistyczną lewicę, rozliczyć zbrodnie komunistyczne...

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z kolejnym materiałem TV ASME.

Nagranie drugiej części trwa ponad 1 godz. 2 minuty. W Klubie TV ASME - jest dostępna pełna wersja w najlepszej jakości bez uciążliwości reklam.

Wszystkie nagrania publikowane na witrynie ASME pozostają w wyłącznych prawach ich właścicieli - producentów i nie mogą być powielane, dystrybuowane, przetwarzane w fragmentach lub całości bez uprzedniej zgody

powrót do strony głównej Antysocjalistycznego Mazowsza