ASME: Czy leci z nami pilot?

Publicystyka Antysocjalistycznego Mazowsza

Czy leci z nami pilot? - Krzysztof Mazur Wysłane środa, 27, lutego 2008 przez Krzysztof Pawlak

Pytanie kto naprawdę podejmuje decyzje, jest stawiane bardzo często chociażby z racji rozbieżności, jakie istnieją pomiędzy oficjalnymi tłumaczeniami określonych spraw, a faktami, które wyzierają spoza tej fasady. Chyba nikt nie ma wątpliwości, że np. w PiS-ie decyzje podejmuje pani Szczypińska i nikt nie ma złudzeń, że politykę PO kształtuje pani Pitera. Ale biorąc chociażby pod uwagę uzasadnienia określonych działań, można także nabrać wątpliwości co do tego czy nawet prezydent lub premier są w swoich decyzjach suwerenni. Reprezentatywnym jest tutaj chociażby przykład błyskawicznego uznania niepodległości Kosowa, którego dokonał polski rząd, a prezydent ma się temu nie sprzeciwiać. Sprawa ta jest na odległość bardzo wątpliwa i nie chodzi o negowanie czyichś niepodległościowych aspiracji, ale o długookresowe konsekwencje tej rozgrywki i interes naszego państwa w sytuacji, gdy różnego rodzaju lobby i mniejszości podważają znaczenie narodu, relatywizują historię i wzmacniają różnego rodzaju antagonizmy. W takiej sytuacji nawet informacja o tym, że lipcu po raz pierwszy ma być oficjalnie obchodzone święto Warmii, zaczyna wyglądać na świadome i celowe działanie, zmierzające nie tyle do rozreklamowania walorów turystycznych regionu, co raczej podkreślenia jego odmienności. A przecież mamy znacznie poważniejsze problemy na głowie, chociażby z Niemcami czy Żydami, których liczebność jakby coraz bardziej rosła. Do niedawna mówiło się, że Żydów nie ma w ogóle, potem wspominano coś o 5 tysiącach, a ostatnio "Dziennik" podliczył obywateli pochodzenia żydowskiego na 30 tys. Także Yona Metzger, naczelny aszkenazyjski rabin Izraela w wywiadzie dla "Rz" stwierdził, że "wiemy, że naszych współbraci jest znacznie więcej. Często nie mają oni pojęcia, że są Żydami", czyli powiedział to, za co wcześniej innych przezywano tropicielami Żydów i antysemitami. Jako ciekawostkę rabin podał również, iż od prezydenta Kaczyńskiego usłyszał, że "jeden z jego najlepszych przyjaciół i współpracowników w jego partii jest Żydem". Kurski odpada, bo podobno swego czasu udowodnił swoją aryjskość, ściągając przy świadkach spodnie, a ponadto raczej trudno go nazwać przyjacielem prezydenta - osobiście stawiam na tego samego, który swego czasu zapomniał, że był PZPR-ze.
A wracając do meritum, to można nie mieć pretensji do rządzących nawet za najgłupszą decyzję, ale podjętą rzeczywiście w wyniku braku informacji, tymczasem głównym argumentem premiera Tuska za uznaniem niepodległości Kosowa było to, że uczyniło już tak ok. 20 państw Unii Europejskiej. Z wypowiedzi jednoznacznie wynikało także, że nie możemy postąpić inaczej, gdyż rządy tych 20 państw chyba czymś się kierowały, wyrażając swoją wolą i byłoby wobec nich nie fair, gdyby Polska nawet zwlekała z ogłoszeniem takiego samego stanowiska.
Po raz kolejny możemy także zobaczyć, na jakich zasadach jest prowadzona polska polityka. Otóż byle jakie wydarzenia, jak chociażby "studniówka" rządu, stają się pretekstem do namiętnych pyskówek pomiędzy wszystkimi partiami, z PO i PiS-em na czele, oraz do ogólnonarodowej debaty nad tym, kto lepiej wypadł na partyjnych konwencjach. Profesor Stanszkis potrafiła nawet wychwycić wzór krawata, który na konwencji ozdabiał Jarosława Kaczyńskiego w celu wykazania, że PiS ewoluuje w kierunku elektoratu Samoobrony. Zresztą w wywiadzie dla "Dziennika" premier Tusk powołał się na panią profesor, stwierdzając, że w "dobie Unii Europejskiej [rządzenie - KM] sprowadza się do wykonywania procedur". A w przerwach pomiędzy jedną a drugą procedurą za pieniądze podatników partyjni PR-owcy prześcigają się w głupawych prezentacjach i spotach, a politycy, politolodzy, dziennikarze i pozostała menażeria całymi dniami bełkocą o wyższości rządów Tuska nad rządem Kaczyńskiego i na odwrót. W tym samym czasie bez żadnej dyskusji, bez żadnej nawet dyplomatycznej zwłoki, ot tak, z marszu podejmuje się decyzje o międzynarodowych implikacjach i tak samo sprawnie, i bez rozgłosu dąży do ratyfikowania traktatu europejskiego. I tak się składa, że akurat w tych bardzo ważnych sprawach nie ma ważnych różnic nie tylko pomiędzy Tuskiem i prezydentem, ale nawet pomiędzy Tuskiem i Jarosławem Kaczyńskim, w którego wypowiedziach trudno znaleźć jakieś pozytywy w odniesieniu do polityki obecnego rządu. Czy w tej sytuacji naprawdę tak ważne jest czy w następnych wyborach prezydenckich zwycięży Kaczyński, czy Tusk? - wydaje się, że wkrótce może to być ważne jedynie dla samych zainteresowanych i ich dworzan.

Krzysztof Mazur

Publicystyka Krzysztofa Mazura na ASME