Dla kogo pracował Jacek Kurski i dlaczego padło oświadczenie "Nie wiedziałem!" jednego z kandydatów do najwyższego urzędu w "polskim regionie UE"? - TV-felieton Łukasza Perzyny Wysłane sobota, 15, października 2005 przez Krzysztof Pawlak

"Czym różnią się kandydaci w II turze wyborów prezydenckich? Można powiedzieć, że to widać na pierwszy rzut oka. W USA z analiz wypadało jednoznacznie, że w wyborach od 1900 aż do 1968 wygrywał kandydat wyższy, wyższy wzrostem po prostu. W Polsce przełożyło się to na specyficzne zachowania pretendentów: Lech Kaczyński zachowywał się jak challenger, jak ten, który atakuje I miejsce, a nie je broni. Teraz widać, jak bardzo zatarły się różnego gatunku podziały, jak bardzo wykreowane wizerunki kandydatów nie przystają do ich elektoratów i poczucia rzeczywistości. Kandydatem Polski zamożnej, Polski, która daje sobie radę, jest Donald Tusk, wicemarszałek Sejmu, polityk, który nie przejmował się specjalnie polityką, który swój wizerunek budował na piłce nożnej, i to On uzyskuje wśród bezrobotnych 38% głosów w I turze. Lech Kaczyński przedstawia się jako kandydat »Polski solidarnej«. Jego przeciwnicy jednak zaznaczają, że solidarność to specyficzna - gdyż bogatsi będą musieli się podzielić swoim bogactwem z uboższymi. Kaczyński jednak przegrał w »ośrodkach >Solidarności<«, w których opór przeciw komunistycznej dyktaturze był najsilniejszy i najbardziej zdecydowany: Gdańsku, Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie. W czterech z sześciu śląskich okręgów wyborczych wygrał Tusk. Oznacza to, że jednak ktoś z tych symbolicznych "górników" musiał poprzeć tego kandydata, a nie Kaczyńskiego, który w kampanii podkreślał bardzo mocno, że górnictwo jest silnym i dochodowym przemysłem i trzeba tworzyć tam miejsca pracy" - Łukasz Perzyna, publicysta "Tygodnika Solidarność" i ASME komentuje przedostatni tydzień przedwyborczy kampanii prezydenckiej.

W jednym tylko sztabie był Jacek Kurski, który zabłysnął przypomnieniem drogi życiowej przodków jednego z kandydatów. Nasuwa się tu porównanie z przypominaniem drogi życiowej ojca niedoszłego kandydata SLD Włodzimierza "Wołodii Cimoszenko" Cimoszewicza, które to zjawisko przedwyborcze miało jednak inną wagę: oznaczało społeczną pamięć o wyjątkowo antypolskiej działalności wielu przodków obecnych post(?)komunistów, którzy dzięki "klasowemu" uprzywilejowaniu w PRL-u osiągnęli status niemożliwy do osiągnięcia przez zwykłych poddanych tej dyktatury.

Kandydat Tusk oświadczył, że "nie wiedział nic o swoim dziadku", który został wcielony do Wehrmachtu pod koniec II wojny światowej. Czy to może być prawda - biorąc pod uwagę zawodowe wykształcenie historyczne tego polityka i po prostu zdroworozsądkowy osąd każdego chyba człowieka, którego zainteresowanie swoimi korzeniami jest najzupełniej normalne i powszechne?
W Stanach Zjednoczonych jest normalną sytuacja, kiedy przeszłość każdego kandydata do najwyższego urzędu państwowego prześwietla się do n-tego pokolenia, a z pewnością robią to wynajęci przez konkurencyjne sztaby fachowcy, dostarczając kompromitujące kontrkandydata materiały. Łukasz Perzyna zastanawia się, dla kogo pracował Jacek Kurski, ale też - dlaczego usiłujący sprawiać wrażenie poważnego polityka kandydat do stolca w warszawskim Pałacu Namiestnikowskim Tusk rozkłada ręce, kiedy mówi o swoim dziadku - "Nie wiedziałem!"...

Nagranie trwa ponad 16 minut i jest dostępne w Sieci do 29 X 2005 r. W Klubie TV ASME - pełna wersja o dobrej jakości.

Odpal klip

Komentarze pozostają własnością ich twórców - redakcja ASME nie bierze za nie odpowiedzialności.

powrót do strony głównej ASME