ASME: NIEPODLEGŁOŚĆ CZYLI ZALEŻNOŚĆ - artykuł Antoniego Zambrowskiego

Publicystyka Antysocjalistycznego Mazowsza

NIEPODLEGŁOŚĆ CZYLI ZALEŻNOŚĆ - artykuł Antoniego Zambrowskiego Wysłane piątek, 22, października 2004 przez Krzysztof Pawlak

Doradca prezydenta Putina do spraw propagandy medialnej Gleb Pawłowski ostatnio kilkakrotnie wypowiadał się w moskiewskiej telewizji RTR o niebezpieczeństwie, jakie przyniósłby polityce Rosji wybór Wiktora Juszczenki na prezydenta Ukrainy. Rzecz w tym, że Wiktor Juszczenko jest - zdaniem tego polityka kremlowskiego - kandydatem nazbyt zależnym. Podobnie jak nowy, demokratycznie wybrany prezydent Gruzji Micheil Saakaświli. Jest to klasyczny przypadek kremlowskiej nowo mowy (według klasycznych wzorców opisanych przez angielskiego pisarza George’ a Orwella w jego antyutopii "Rok 1984", gdzie kłamstwo oznaczało urzędową "prawdę", zaś zniewolenie - urzędowe wzorce "wolności"), ponieważ zarówno Juszczenko, jak i Saakaświli dążą konsekwentnie do uniezależnienia swych krajów od Moskwy. Ponieważ zarówno Wiktor Juszczenko, jak i Saakaświli są politykami prozachodnimi, Gleb Pawłowski mówi o ich zależności od Zachodu. W myśl takiej pokracznej kremlowskiej logiki - "niezależnym" politykiem jest premier Ukrainy Wiktor Janukowycz, który otwarcie dąży do wprzęgnięcia Ukrainy w rydwan polityki moskiewskiej. W związku z taką "niezależnością" Janukowycza do jego dyspozycji obok wszystkich urzędowych ukraińskich środków przekazu są również powszechnie oglądane i słuchane na Ukrainie media rosyjskie. Nie ma do nich dostępu Wiktor Juszczenko, który aby zdobyć głosy wyborców, musiał nawiedzać wszystkie wsie i miasteczka Ukrainy i spotykać się tam bezpośrednio twarzą w twarz ze swymi wyborcami. Taka taktyka zapewniała temu charyzmatycznemu politykowi przewagę w sondażach przedwyborczych, wobec czego rosyjskie lub ukraińskie służby specjalne otruły go jakąś niebezpieczną trucizną. Szczęśliwie lekarze w klinice wiedeńskiej uratowali mu życie, ale chory polityk przez miesiąc nie mógł kontynuować swej kampanii wyborczej i przez ten czas coraz bardziej tracił w sondażach. Co więcej, rosyjskie służby specjalne (ukraińskie nie mają takich możliwości) zorganizowały przy pomocy agencji Reutersa ordynarną manipulację, ogłaszając rzekomo w imieniu wiedeńskich lekarzy dementi w sprawie nagłaśnianej przez Juszczenkę próby otrucia. Wszystkie urzędowe rosyjskie i ukraińskie środki przekazu wyśmiewają Juszczenkę jako rzekomego łgarza, wobec czego telewidzowie oraz radiosłuchacze na Ukrainie nie wiedzą nic o ordynarnych moskiewskich matactwach w tej sprawie. By zrównoważyć oskarżenie, premier Janukowycz zorganizował tragifarsę w Stanisławowie (zwanym dziś w cześć wielkiego poety ukraińskiego Iwana Franki Iwanofrankowskiem): pewien student rzucił w niego jajkiem, a ten wielkiej postury mężczyzna, trafiony w pierś czy brzuch, wywrócił się na asfalt i dał się zabrać na badania do szpitala. Lekarze szczęśliwie nie wykryli zagrożenia dla zdrowia i zwolnili premiera do domu. Studenta schwytanego przez milicję również zwolniono na prośbę wspaniałomyślnego premiera.
Prezydent Putin tak zaangażował się w popieranie Janukowycza, że zaprosił go wraz z prezydentem Kuczmą na swoje urodziny. Ponadto w Moskwie zwołano z wielkim hałasem zjazd promoskiewskich Ukraińców mieszkających w Rosji pod hasłem popierania Janukowycza. Związki Ukraińców mieszkających w Rosji, a popierających Juszczenkę - zaproszone nie zostały i do moskiewskiej TV dostępu nie mają. Ponieważ promoskiewskie władze Ukrainy wyraźnie łamią standardy demokratyczne i zanosi się na sfałszowanie wyników wyborów prezydenckich na rzecz Janukowycza, OBWE uprzedziła Kijów, że USA i Unia Europejska zastosują sankcje przeciwko Ukrainie, jeśli tam nie będą przestrzegane obowiązujące w Europie normy. A zatem Ukraina łamiąca pod wpływem Kremla prawa człowieka zostanie przez Zachód pozostawiona na łaskę i niełaskę Kremla. Jest to groźba pod niewłaściwym adresem. Takie ostrzeżenia Europa powinna zastosować pod adresem Kremla, wywierającego presję na Kijów. Ci zachodni dygnitarze, którzy straszą władze kijowskie sankcjami, powinni ostrzec Kreml, że to on odpowiada przed OBWE za przestrzeganie na Ukrainie norm demokratycznych. Ze wszystkimi konsekwencjami dla Rosji. Tak by było logiczniej i sprawiedliwiej z punktu widzenia celów demokratycznej i niepodległościowej opozycji ukraińskiej.
Jest to postulat logiczny, ale nierealistyczny wskutek proputinowskiej polityki mocarstw europejskich oraz prezydenta Busha. Stać ich na gesty prodemokratyczne wobec prezydenta Łukaszenki lub prezydenta Kuczmy, ale nie wobec Putina. Najbardziej jest to widoczne w przypadku kanclerza Schrödera, który otwarcie broni polityki Putina - umacniania władzy państwowej względem społeczeństwa. Broni również polityki putinowskiej tłumienia aspiracji narodowych mniejszości etnicznych na rzecz całości terytorialnej Rosji. W swym proputinowskim zapamiętaniu kanclerz Schröder szkodzi wręcz interesom państwowym Niemiec. Popierając bowiem Putina dążącego do odbudowy terytorialnej dawnego imperium rosyjskiego, Schröder odsłania dotychczas skrzętnie ukrywane przez dyplomację niemiecką ciągoty do rewanżyzmu terytorialnego wobec Czech i Polski. Nasuwa się uzasadnione podejrzenie, że Schröder kibicuje Putinowi, gdyż ten działa w interesie wspólnej ich sprawy. Szkoda, że prorosyjskie władze postkomunistyczne III Rzeczypospolitej nie zdają sobie sprawy z tego, że kanclerz Schröder popiera Putina tam, gdzie sam jeszcze nie może wystąpić z otwartą przyłbicą. Polska jest bezpośrednio zainteresowana w przeciwstawianiu się rosyjskiemu imperializmowi na Ukrainie i jednocześnie w demaskowaniu rewanżystowskich ciągot Schrödera ukrywanych pod płaszczykiem popierania putinowskiego imperializmu.

Antoni Zambrowski

Komentarz (1)